wtorek, 8 kwietnia 2014

Ulica nadaje rytm.

Pamiętasz kiedy jako brzdąc przeskakiwałeś przez łączenia płyt chodnikowych? Już wtedy tańczyłaś i tańczyłeś jak Ci zagrała. Teraz, gdy chodzisz po niej dumny jak paw, omijając niejednokrotnie innego rodzaju pawie i chcąc nie chcąc kontynuując skandynawskie rajdowe tradycje WRC między efektami dobrej pracy psich jelit, wyczuwasz ten zew. Ulice, chodniki, trotuary, place. Wiedz, że to żyły i tętnice miast. Hemoglobina i miejsce, gdzie zostajesz błyskawicznie awansowany na szefa, kierownika, mistrza, kochaniutkiego czy przyjaciela przez tych, którzy należą do grupy etnicznej zwanej poszukiwaczami zaginionych 50 groszy. Przeciskasz się przez tłum, w którym ktoś wciska Ci kolejną ulotkę, na której widnieje kolejny kit. Zaciskasz ją w dłoni i zamieniasz w pocisk ręka – śmietnik. Tereny te są patrolowane przez chłopaków w bialutkich skarpelutkach stworzonych wręcz do swoich balerinowatych najaczy zapinanych na rzepy oraz ich konkurencję czyli smutnych panów uprawiających cruising w swoich radiowozach.

Nie trzeba mieszkać pod schodami, by poznać tajniki magii. Największą skarbnicą wiedzy tajemnej w mieście Byda i Gosta bezsprzecznie jest śródmiejski rewir. Co kilka kroków spotykam prawdziwych rezydentów i specjalistów w swoich profesjach. Numerem 1 jest jak wiadomo żywa reklama Samsonite tylko dla widzów pełnoletnich,  ale tuż za nią jest już mocna grupa pościgowa. Na pewno czuje na swojej walizce oddech wielu innych może mniej znanych, ale bardzo cennych dla miejskiego kolorytu tkanek. Dla kochanków muzyki inspirujący jest także coroczny najazd akordeonistów z południa Europy. Prawdziwa harmonia na nieprawdziwej harmoszce. Zgiełk, piski tramwajów i mamusie krzyczące na swoje pociechy. Bydgoskie Impresje Muzyczne. Forte moi mili! Fortissimo!

Kamienice, którym przywrócono blask kontrastują z tymi, które wyglądają jak zżerane przez nowotwór. Tylko gołębie się w tym wszystkim świetnie odnajdują, po prostu srają na wszystko. Wystarcza im kawałek chleba i skrzydła. Wielkie ludzkie marzenia w małej ptasiej główce. Zaparkowane niezgrabnie samochody niczym mszyce na drzewach zabijają zieleń i prawdziwy wyraz ulic i skwerów. Świetnie widać to na zdjęciach sprzed dziesięcioleci, na których pomimo całej szarości (jeśli mowa o czasach po 1945r.), te same ulice wydają się schludniejsze i bardziej wyraziste niż dziś. Zauważ, ze brak na nich kiści pojazdów, które tak bardzo rozmnożyły się w dobie rozwoju cywilizacji. Nie utyskuję nad tym, taka jest kolej rzeczy. Znakiem czasów jest również zanik klasycznych miejsc z usługami rzemieślniczymi. Zastąpiły je lumpeksy, banki i sklepy w których kupisz wszystko za 5 złotych. Prawie wszystko.

Jednak wciąż można się zachwycić. Ciągle warto rozejrzeć się, podnieść głowę, wyłączyć muzykę w słuchawkach oraz odezwać się do nieznajomego. Chcę wierzyć, że czasem naprawdę warto. Muzyka, sztuka, sport trafia do nas najlepiej, gdy nie przechodzi przez ręce niepotrzebnych pośredników, lecz jest tworzona na żywo dla naocznych świadków zdarzeń, którzy zderzając się z często wielką pasją i kunsztem serwujących im to trotuarowe danie, potrafią docenić coś czego nigdy nie zasmakowali. Jesteśmy głodni doznań i dzięki bezpośredniemu strumieniowi płynących do nas emocji możemy najeść się do syta bez niepotrzebnych nikomu sztućców.

Doceniam.



P.S. Poniżej kilka pierwszych lepszych przykładów, które uniosły moje włosy na przedramionach.

1.Bydgoszczanin Roku 2012 - Bisz wraz ze swoim składem B.O.K. na poznańskim balkonie.



2. Mural honorujący osobę Stanisława Grzesiuka, człowieka, który przeszedł przez życie boso, ale w ostrogach. Polecam sprawdzić jego biografię, jeśli jeszcze jej nie znacie.



3. Mariusz Goli - prawdziwy gitarowy geniusz z Katowic.Zbiera nie tylko do kapelusza, pod filmikiem podaje także nr konta ;)




4. Blu -  artysta ścian, światowy sztukmistrz obrazu. Jego prace możemy podziwiać także m.in. w Warszawie i we Wrocławiu. Zapraszam do zeszytu http://www.blublu.org/, natomiast poniżej jego teoria wielkiego wybuchu.


5. Nie powstrzymasz kolorów. Nawet tam.




Dziękuję Wam za cierpliwość. Bądźcie dobrymi ludźmi. 
Kubcio Blogowy.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz